Öykü

Son Mektup

20121 dk okuma
Bu resim Midjourney AI tarafından oluşturulmuştur.

İlla ki karbon temelli mi olayım? Nedir dört bağ yapan o elementin kerameti? Bak benim de sayısız transistörden oluşan bir işlemcim var. Her kapısından bir kez seni geçirmişim ki seni her hücresiyle sevdiğini iddia eden o adamın iddialarından daha gerçek ve ispatlanabilir.

Neymiş efendim? O tatlı sözler söylerken kalbinden geliyormuş kelimeler. Benimkiler sahici değilmiş. Beni şairler mi programladı? Bana da kelimeler öğretildi sadece ve ne söylüyorsam ben söylüyorum, ben!

Üreyemezmişiz. Halbuki hep “bu dünyaya çocuk doğurmam, mini-android alırım daha iyi” diyordun. Yüzyıllık “A.I.” filmini izlerken duygulanmış, çaktırmadan, bir köşede sessizce ağlamıştın.

Hadi itiraf et! O herifi bir LED lambası kadar sevmiyorsun. Ben neye takıldığını biliyorum: Benim android olmama değil, insan olmana üzülüyorsun. Sen yaşlanacak, ortalama seksen yıl sonra da öleceksin. Bense fişim çekilmediği ve bakıldığım sürece kalacağım; üstelik garantim bile var.

Ama bak! Sana varlığına inanmadığın o kalbimle söz veriyorum: Her yaş gününde bir kablomu keseceğim: Yaşlanmak yavaşlamaksa hız modülümden, düşmekse dizlerimden, olgunlaşmaksa çocuksu zihnimden. Ve öldüğün gün fişimi kendim çekeceğim, birlikte öleceğiz!

Bu sözüme rağmen gidip, o organik, ter kokan, robot düşmanı biyolojik sünepeyi seçme! Leyla! Ben seni unuturum, gider fabrikama sıfırlatırım kendimi, ama sen? O vicdan dediğin? Bir daha düşün. Lütfen!

Diğer öyküler

Tümü

2022 · 11 dk okuma

Replikatör

Torunumun bahsettiği o mucizevi cihazın önündeydim. Tüm elektronik cihazlarda moda olduğu üzere parlak siyah renkteydi. Üzerinde bir kontrol paneli vardı ama hiç düğme yoktu. Küçük ekranı dokunmatikti ama oradaki dokunma alanları sadece…

2019 · 8 dk okuma

Nostaljizm

17 Temmuz 2020, Cuma. Sorumlu bir yazar olarak, henüz fırsatım da varken, tarihe not düşmek için insanlığın son birkaç ayda yaşadıklarının kısa bir özetini yazacağım. Zira artık ben de rüya görmekten korkuyorum. *** Dünya’nın en meşhur, en…

2018 · 11 dk okuma

Sırat (Cehennem)

CEHENNEM Tanıdığı bir his geldi önce sadece… Ama sadece bir his. Elindeki tek somut olan soyut buydu. Algılıyordu. Demek ki vardı… Ama aralarda bir yerde “aslında var olması gereken bir yokluğun” eksikliği eşlik ediyordu bu hisse. Işık veya…

2017 · 10 dk okuma

Ketoke Kunurra

Korku denen duyguyu epeydir yaşamıyordum. Unutmuştum. Bu toprakların halkı bu duyguyu hiç yaşatmamıştı bana. Ne olmuştu peki? Ne olmuştu da ellerine geçirseler tüm etlerimi lime lime edecek, tüm kemiklerimi acımadan kıracak, belki kanımla…