I
Tellere takılıyorum,
Hep bir parçam kalıyor arkamda.
Ve kendime hedef oluyorum,
Kurşun delikleri var uzun parkamda.
Esiri oluyorum kurgularımın,
Gömülüyorum en derine,
Oturup bir aklın kıyısına
Çok uzun gemileri seyre dalıyorum.
Direkleriyle birlikte,
Sonsuza süzülüyorlar.
Tuzlu suları yara yara…
Uzaklara…
Uzaklara…
II
Tuzlu deniz,
Susamlı simit…
Aç martılar,
Dünkü gelgit…
Balıkçılar dalgalara kürek sallıyor.
Küreklere takılıyorum,
Balıkçıların ağzında küfür,
Pul pul, tel tel dökülüyorum,
Gel de topla hadi,
Gel de süpür.
Sıkıysa…
III
Tam kıvamındayım ve,
Yem oluyorum balıklara.
Su altında kalıyor paçalarım,
Bir zıpkınla vuruluyorum,
Dudaklarımda olta iğneleri…
Delik deşik kalçalarım.
III-b
Hani o tuzlu koku,
Bazen kadınlarda da olur…
Ya da bazı bazı ben duyarım onu,
Ekmeğe, suya hasretim gibidir.
Burnumda kalıyor hep hatıralar,
Görüntüler aynalarda kalmış,
Biribirine geçmiş sesler…
Ağzımda kalansa tuz sadece…
Yükselir tansiyonum,
Kalbim piyon,
Beynim piyon,
Ben bir piyonum…
Kalıyor ama hep kokular,
Salkım salkım…
Dünyanın kokuşmuşluğundan,
Kırılır burnum.
Mat olur yenilit,
Düşer kralım.
Düşer kalırım…
IV
Aynen öyle, yellere kapılıyorum,
Anlayacağınız dostlarım;
Yani burnum zaten kırık.
Şahım mat,
Renklerimin hepsi mat!
Arkamda kalıyor hep yaşamsal uzuvlarım…
Uçuşuyor, savruluyor, duramıyorum.
Sıfırın altında sınavlarım…
Ölüm arka sıralara yakın,
Bense fazla yaramazım.
Zıplıyor, koşuyor, toz kaldırıyorum.
Zift kaplı tahta tabanlarda.
Yer yer tebeşir tozu bulutları,
Ölümüme kadeh kaldırıyorum…
Kahveme tuz atıyor hayat,
Ben onu halısına tükürüyorum.
Peşinen…
Ne kadar da dışa vuruyorum?
V
Polenli,
Çiçek tozlu yeller,
Bitkilerin döllerini ciğerime çekiyor,
Ciğerime çiçek ekiyorum.
Fakat öyle tatlısınız ki siz kadınlar!
Üzerinize tuz ekiyorum…
Son Yorumlar