Yüzüm düştü bak gene… Kadir’in zerdalisiymiş çilesi… Benim çilem yaşamak oldu… Çekirdeği gibiyim zerdalinin.. İçindeyim. Dışımdan çepeçevre örtmüşsün beni… Hapsindeyim. Ama elimi uzatsam yine sana çarpar, Sana giden yolda, Ayağım sana...

Yara kimde? Yar ekimde… Ben fırtına biçmelerde. Hayat işte, Var kuralları, Kuralların kulları. Çözümsüz yolları. Oysa ne güzel olurdu, Cenneti yaşasak burada… Mutsuz olsak da arada. Ya da anlamak kolay olsaydı, Kim kimin kolunda cenneti buluyor? Sonsuz olsak da...

Toz oluyor her ne varsa, Varlığıma töz oluyor. Taşı sıktığımda çıkardığım sular, Acılarıma öz oluyor. Tekrar tekrar saysam da; Beklediğimden az oluyor. Neyse ki ben kış sansam da; Bir bakmışsın yaz...

Gecenin de iki yarısı var. Bir yarısı benden gitmiş. Bir yarısına hiç varamam… Gecenin de iki yarısı var. Gecenin de bi yarası var. Bir tarafına tuz basmışlar, Bir tarafına haz… Bir tarafına az basmışlar, Ağır bir yarısı diğer yarısından. Gecenin de bi...

Bir resimdir hayat… Portresi var hepimizin. Penceresinde manzara… Bir de monalizası var; Hani yarısı ağlar, Yarısı da güler… Hani bazen şaheser gibi gelir, Bazense basit… Ölümümü düşünürüm zaman zaman… Ne kadar kalırım; Ne kadarım...

Bir hayat var, biliyorum, Bin çileden bihaber… Sen sadece güller yetiştirirsin, Güller de sana bir ömür bakar… Bir yer var o hayatta, Bir kiler, içi sebze dolu… Dalından kopup da gelmişler oraya, İçleri hep sulu sulu… Bir ses var oralarda, Sessizlikten daha...

Issızlıktan müteşekkil kalabalıklar… Eksik gönülleriyle, Gönüllü oldular, Beni gömmeye. Veda etmeye, Vakit bulamadılar, Eksik düşünceleriyle, Bencillikten müteşekkil zorbalıklar… 25.09.09