Issızlıktan müteşekkil kalabalıklar… Eksik gönülleriyle, Gönüllü oldular, Beni gömmeye. Veda etmeye, Vakit bulamadılar, Eksik düşünceleriyle, Bencillikten müteşekkil zorbalıklar… 25.09.09

I Tellere takılıyorum, Hep bir parçam kalıyor arkamda. Ve kendime hedef oluyorum, Kurşun delikleri var uzun parkamda. Esiri oluyorum kurgularımın, Gömülüyorum en derine, Oturup bir aklın kıyısına Çok uzun gemileri seyre dalıyorum. Direkleriyle birlikte, Sonsuza süzülüyorlar. Tuzlu suları yara yara… Uzaklara… Uzaklara…

Kadınsan kolaylığı var ağlamanın, Erkeksen acıya dayanmanın… Çocuksan kolay her şey, Aç uyumak da, Bugünü yaşamak da… Aşıksan kolaydır uyumamak, Kadehleri yuvarlamak dertliysen… Hastaysan utanmazsın sızlanmaktan, Karanlıktan korkmazsın onunlaysan… Kolaydır yolları aşmak, Ümidin varsa içinde… Ve kolaydır ölene kadar yorulmak… Kolaydır gülmek, Az önce ağlamışsan… Kolaydır sevmek, Yalnızlığından bıkmışsan. Kolaydır her zorluk, Kafana bir kez [...]

Bencilliğin boğazımda, Yutamadığım bir nesne. Midemdeki yumrular mazeretlerin… Öldürecek beni giderek, Şu kendini sevişin.

Bir yıl bitti diyebilmek, Kadeh kaldırabilmek yıla… Anlatabilmek koca bir yılı ayıla, bayıla… Bir yıl seninle geçmiş, Hemen her gün kavgalarımla. Ve mangalarımla vurmuşum takvim yapraklarına… Geçiverip gitmiş. Ne gariptir ki, Önceki yaşımı bilirsin sen, Ben de bilirim sen, nasıl büyüdün bu sene. Hep gördüğümden olsa gerek; Ya da hep bildiğimden, Farketmedim hangi izler, Eklenmiş [...]

I Boş zihin… Aslında bir harabe. Kelimeleşmiyor düşünceler, Hain bir kürtaj var düşünen yerime. Ölüyor insan olmadan, Soluyor, İnanılmadan. II Birini andırıyor bana bu topraklar, Umudumu sömürüyor. Kovalıyor güzele ait ne varsa, İliklerimi emiyor. Oysa dün bir başkaydı sessiz sevinçlerim. Bugün gürültülerde boğulan. Sakindi, rahattaydı, selam durmadan. (Şimdi) Hazır ol vaziyette yorulan. III Görünen doğru [...]

Karmaşa… Sevginin azizliği… Ve aslında yüreklerin kimsesizliği… Çok karanlık bu yalnızlık, Çok karanlık kararsızlık, Yıkımı insanın, kendine doğru. Değil başka yöne… Karışma, Karışma da bir intihar daha edeyim, İftihar edemiyorum düşüncelerimle, İntihalde bulunuyorum kaybetmişlerin yaşamlarından. Erişme, Erişme en içine bendimin, Ben bilmiyorum ki içini kendimin, Sen görürsen korkarsın. Yazık olur: Her yeri bir karmaşa, Sevginin [...]

Kirliyim ben, Bahtsız ve yassız… Ben mi isterim bilmem, Rengi beyaz da olsa, Ne idüğü belirsiz ihtiraslarımı… Kendimi mi kandırırım? Bilmedim… Bir kendimi bilemem ben. Bir de aynadaki resmimi… O da bana benzer zaten.

Gördüğüm en normal insan, Kendinde bir anormallik olduğuna emindi. Gördüğüm en kötü insan, Her kötülüğüne gösterebilecek iyi bir sebep bulmakta çok iyiydi. Gördüğüm en üzgün insan, Çok kimsenin yerinde olmak istediğiydi. Gördüğüm en mutlu insanın öyküsü bile, Dinlenemeyecek kadar mutsuzdu.

Görmediğimiz şeyler var, Hiç yakalayamadığımız… Mesela güneşin ufukta kendini ilk gösterdiği an, Ya çıkmamıştır henüz, Ya da bakınca çoktan görünmüştür, Hatırı sayılır bir kısmı…