Tevfik Uyar Kişisel Sitesi

Herkese bulaşmış,
Sinsi hastalığın…
Duaları tutmuyor ki İvan’ın.
Gece olmayagörsün,
Çalınır kapın,
Üç gece art arda boş kalmaz divanın.

Apollonia.
Senelerdir bir hastalık gibi tutarsın beni,
Ben alışamam bir türlü sert soğuk fırtınana…
Yok olursun sen de,
Ben yok olursam,
Alırsa beni böğrüne tabiat ana…

Getirme yağmur,
Getirme kar,
Ben sığındım yaradana.

II

İvan da mazlum,
Ben İvan’a teslim,
Aynalar, hançerler, divan telleri.
Korkular, hayaletler ve kemik sesleri.

Mezar kapaklarında adın kazılı duruyor,
Üç beş meczup bunu dua zannediyor.

Korkular, hayaletler ve kemik sesleri,
Son yemeklerinden yıllar geçmiş,
Kokuyor nefesleri.
Aynalar hançerler ve divan telleri.

Apollonia.
Günahın adı, şarabın tadı.
Ölümün kabul edilebilir tek yanı.

III

Herkese bulaşmış,
Sinsi kurnazlığın.
Tüm kadınların ruhundaki şeytan.
Dişe diş,
Yüreğe yürek,
Vicdana vicdan,
Kana kan…
Ol intikam!
Yar intikam!

Yara kimde?
Yar ekimde…
Ben fırtına biçmelerde.

Hayat işte,
Var kuralları,
Kuralların kulları.
Çözümsüz yolları.

Oysa ne güzel olurdu,
Cenneti yaşasak burada…
Mutsuz olsak da arada.

Ya da anlamak kolay olsaydı,
Kim kimin kolunda cenneti buluyor?
Sonsuz olsak da orada.

Hayat işte,
Var dolambaçları,
Sever saklambaçları,
Dik yamaçları.

Oysa ne rahat ederdim,
Olmasa derdim,
“Yaşayayım” derdim.

Ya da ümit etmek kolay olsaydı,
Hangi adım hangisinden sonra geliyor,
“Yürüyeyim” derdim.

Olmuyor;
İstesen de işte.

Şimdi söyle:
Yara kimde?
Buz rakımda,
Çok da şeyimde…

12/03/10

T.Uyar

Toz oluyor her ne varsa,
Varlığıma töz oluyor.
Taşı sıktığımda çıkardığım sular,
Acılarıma öz oluyor.

Tekrar tekrar saysam da;
Beklediğimden az oluyor.
Neyse ki ben kış sansam da;
Bir bakmışsın yaz oluyor.

Gecenin de iki yarısı var.
Bir yarısı benden gitmiş.
Bir yarısına hiç varamam…
Gecenin de iki yarısı var.

Gecenin de bi yarası var.
Bir tarafına tuz basmışlar,
Bir tarafına haz…
Bir tarafına az basmışlar,
Ağır bir yarısı diğer yarısından.
Gecenin de bi yarısı var.

Gecelerin hep hatırası var,
Gündüz yaşlanmadım ben hiç,
Hep gece uykusuz kaldım,
Sadece geceleri sabahladım…
-Gündüzleri gecelemek pek matah bir iş değil-
Gecelerin hep hatırası var,

Gecenin de iki yarısı var,
Bir yazısı var,
Bir de turası…
Sen hiç kazanamazsın,
Geceler hiç kaybetmez.
Senin bugünün yarının,
Gecenin iki yarısı var,

Gecenin de bir sonrası var.
Öncesi akşamdı zaten…
Sonrası ayaz…
Bak gökyüzüne bir gece,
Sadece yıldızlar beyaz…
Gece gitmek istemeden,
Karanlıklar kalkamaz.
Ama gecenin de bir sonrası var.

Gecenin de bir darası var…
Terazi sadece dertleri çekmez,
Hiç olmasa bile kederin,
Efkârı ağırlık yapar.
Gecenin de bir darası var…

Gecenin de bir karası var…
Kapkara çöker karanlık,
Güneşin gitmesini fırsat bilip.
Gecenin de bir karası var…

Bir de yüz karası var,
O da benim işte…

08.01.10

Bir resimdir hayat…
Portresi var hepimizin.
Penceresinde manzara…
Bir de monalizası var;
Hani yarısı ağlar,
Yarısı da güler…
Hani bazen şaheser gibi gelir,
Bazense basit…

Ölümümü düşünürüm zaman zaman…
Ne kadar kalırım;
Ne kadarım gider…
Ne kadar sevinç yaşadım şu dünyada,
Ne kadar keder…
Pamuk ipliği ya bu…
Ola ki kopar;
Karşıyım gözyaşlarında anlam bulmaya…
Onlar da diner.

Çözümü buldum ama ben:
Bir şişe tiner.

Ölmesin yağlı boya.
Hep karışsın,
Hep çözülsün,
Girsin birbirine;
Ama ölmesin…

01.12.2009
T.Uyar

Bir hayat var, biliyorum,
Bin çileden bihaber…
Sen sadece güller yetiştirirsin,
Güller de sana bir ömür bakar…

Bir yer var o hayatta,
Bir kiler, içi sebze dolu…
Dalından kopup da gelmişler oraya,
İçleri hep sulu sulu…

Bir ses var oralarda,
Sessizlikten daha tatlı,
Gürültüden çok uzak…
Bir dilek tutsan içinden,
O bile duyulacak….

Bir ben var orada,
Bir de inandıklarım.
Duvar dibinde bekliyor,
Açılmamış sandıklarım.

ve Açılmamışlar,
Emin değiller sanki,
Gül sandıklarım.

30.10.2009 / T.Uyar

Issızlıktan müteşekkil kalabalıklar…
Eksik gönülleriyle,
Gönüllü oldular,
Beni gömmeye.

Veda etmeye,
Vakit bulamadılar,
Eksik düşünceleriyle,
Bencillikten müteşekkil zorbalıklar…

25.09.09

I

Tellere takılıyorum,
Hep bir parçam kalıyor arkamda.
Ve kendime hedef oluyorum,
Kurşun delikleri var uzun parkamda.

Esiri oluyorum kurgularımın,
Gömülüyorum en derine,
Oturup bir aklın kıyısına
Çok uzun gemileri seyre dalıyorum.
Direkleriyle birlikte,
Sonsuza süzülüyorlar.

Tuzlu suları yara yara…
Uzaklara…
Uzaklara… Kalanını okumak için tıklayın »

Kadınsan kolaylığı var ağlamanın,
Erkeksen acıya dayanmanın…
Çocuksan kolay her şey,
Aç uyumak da,
Bugünü yaşamak da…

Aşıksan kolaydır uyumamak,
Kadehleri yuvarlamak dertliysen…
Hastaysan utanmazsın sızlanmaktan,
Karanlıktan korkmazsın onunlaysan…

Kolaydır yolları aşmak,
Ümidin varsa içinde…
Ve kolaydır ölene kadar yorulmak…

Kolaydır gülmek,
Az önce ağlamışsan…
Kolaydır sevmek,
Yalnızlığından bıkmışsan.

Kolaydır her zorluk,
Kafana bir kez koyduysan,
Ne kolaydır ölmek,
O yola gönül koyduysan…

Tek zorluk hayattır.
Yaşamak…
İnsan olmak…

Ne zor…

Bencilliğin boğazımda,
Yutamadığım bir nesne.
Midemdeki yumrular mazeretlerin…
Öldürecek beni giderek,
Şu kendini sevişin.