Bir resimdir hayat…
Portresi var hepimizin.
Penceresinde manzara…
Bir de monalizası var;
Hani yarısı ağlar,
Yarısı da güler…
Hani bazen şaheser gibi gelir,
Bazense basit…

Ölümümü düşünürüm zaman zaman…
Ne kadar kalırım;
Ne kadarım gider…
Ne kadar sevinç yaşadım şu dünyada,
Ne kadar keder…
Pamuk ipliği ya bu…
Ola ki kopar;
Karşıyım gözyaşlarında anlam bulmaya…
Onlar da diner.

Çözümü buldum ama ben:
Bir şişe tiner.

Ölmesin yağlı boya.
Hep karışsın,
Hep çözülsün,
Girsin birbirine;
Ama ölmesin…

01.12.2009
T.Uyar