Uçurtma ve Tren

Tarih: May 25, 2008 - Kategori: ŞİİR

Tren yaktı ateşini,
Buharını püskürüyor.
Ön vagondaki dede,
Ciğerinden öksürüyor.
Hapşırıyor…
Ve kimse “çok yaşa” demeye,
Cesaret edemiyor.

Ama olsun…
Güzeldi her manzara,
Çocuklar bir kenarda uçurtma uçurturken,
İplerine sancılar,
Yolcular takılıyordu.
Alınan o her nefes,
Bitmez gibi duruyordu.

Aşklar oldu,
Bir de bitmeyen bir düş,
İçinde dert olsa da,
Yaşam içinde akıyordu.

*

Seslerin büyüsü var;
Büyülendi tüm nefesler.
Her biri değdiği yerde,
Bir zambak açtırıyor…

Gelincik desenli bir kaç perde,
Rüzgarda salınıyor,
Ve büyüsü var seslerin,
Birine ahenk takıyor.

Bitmeyecek bir yol,
Bu defa daralıyor,
Gidilmeyecek bir sona,
Kümeleri götürüyor.

Kesilmiş biletler,
Olsun…
Eninde sonunda,
O vakit yaklaşıyor.

*

Tren yaktı ateşini,
Buharını püskürüyor.
Ön vagondaki dede,
Ciğerinden öksürüyor.
Aksırıyor…
Ve kimse “çok yaşa” demeye,
Cesaret edemiyor.

Ama olsun…
Güzeldi her manzara,
Çocuklar bir kenarda uçurtma uçurturken,
İplerine sancılar,
Yolcular takılıyordu.
Alınan o her nefes,
Bitmez gibi duruyordu.

Aşklar oldu,
Bir de bitmeyen bir düş,
İçinde dert olsa da,
Yaşam içinde akıyordu.